Gisteren avond een uur of zeven. Net het avondeten weggewerkt en zit heel even uit te buiken op de bank. De TV speelt Expeditie Robinson op de achtergrond af. De bel gaat, de straat verlichting brand, TNT staat voor de deur. De man draagt een flinke kartonnen doos uit zijn busje.

“HIER EVEN TEKENEN MENEER” vraagt hij ‘beleefd’!

Ik vraag mijn vriendin of zei weet wat er in zit. Ze giechelt. “Een pakje van sinterklaas”. Ik sjouw de doos de trap op, zoek de schaar en ga de doos met goede moet te lijf.

Een home trainer voor je fiets?

De Sint zal ons dan wel dik vinden grap ik naar mijn vriendin. Een uurtje later staat de trainer met mijn fiets er in klaar voor gebruik. We moeten alleen nog even de app, ja je leest het goed. We moeten alleen nog even de app op onze mobiel installeren, de trainer kalibreren en Oja, de stekker moet in het stopcontact.
App geïnstalleerd, stekker in het stopcontact en de trainer gekalibreerd. Klaar om te gaan fietsen!

Mijn fiets is een Koga baanfiets, zo eentje die doortrapt en geen freewheel heeft, ideaal voor een home trainer. Geen gedoe met versnellingen. Gewoon gedachten op nul, TV aan of muziek op en trappen tot dat je er bij neer valt.

Na een kleine 10 minuten warm fietsen zet ik mezelf in aanval modus. De weerstand bouw ik langzaam op. Van warm fietsen op 90Watt weerstand naar volle bak sprinten met 500Watt weerstand. Overigens, met mijn verzet van 48-17 rijd ik op 90Watt een gemiddelde van zo’n 23Kmu gemiddeld. Tijdens mijn sprint houd ik het enkele minuten vol op zo’n 70,7 Kmu.

Na een cooling down van 10 minuten verlaat ik het toestel voor een lekkere koele douche. Ik ben helemaal kapot gegaan. In 23 minuten heb ik een afstand van 17Km gefietst maar ben er niks mee opgeschoten. Mijn Strava geeft aan dat ik 17Km heb gefietst op dezelfde plek en nooit van het laminaat ben afgekomen.

Wel lekker om een home trainer in huis te hebben voor als het regent, of voor wanneer je even binnen het half uur je helemaal ziek wilt trappen.
Maar in elk ander geval gaat mijn wens uit naar het soepel rollende asfalt wat met geduld op ons wacht tot we als kudde dieren van het voor jaar weer de weide in mogen duiken. Als zwermen beien ontdekken we de zelfde fietspaden als vorig jaar. Maar o wat zijn we dan weer blij met het voorjaar.

Zo lang de zon blijft schijnen en het niet regent, zal je me op het asfalt vinden.

Regent het, is het koud of sneeuwt het, dan pak ik mijn mountainbike om lekker onder de blubber weer thuis te komen. Is het donker, koud, sneeuwt en regent het, dan is de home trainer voor de TV waar je me deze winter in de donkere uurtjes zal aantreffen.